Eskimiyor sesler kulağımda
Aklımdan çıkmıyor kanlı hatıra
Uykularımı bölüyor hayali virane şehirlerin
Toz toprak içinde kalmış hala ellerim
Geride mi kaldı sahi geçti mi emin değilim.
Ağustos böcekleri türkü söylerdi
Aydınlığı bekleyen akşam serinliğinde
Yine böyle bir geceydi
Umut bağladığım yola düştüğümde.
Siyah beyaz kaldı sesim tınısız, cansız ve cılız
Merceklerde boğuldu yüzüm kabarık, erimiş ve anlamsız.
Kalbime düşer atılan her bomba
Ruhumu parçalar çocuk çığlıkları
Beni utandırdı şahit olduklarım
Galiba ben artık yarın bir insanım.
Acının tarifini yapamam
Sen gel gözlerimin içine bak
Canımdan nefesimden bezdim
İnan hep yaşayarak ezberledim.
Midemde garip bir bulantı
İçtiğim su bile acı
Bitsin artık bu karanlık
Güneşin rengine doymak istiyorum
Su gerçekten acı mı bilmek istiyorum.
Bazen gökyüzü ağlayarak toprağa sular
Ağlayan biri daha var
Titrerim
Şimdi büsbütün yalnız büsbütün kayıpsın
Yüreğini açıp baksam nereye saklamışsın?